Μύθος. Ή μήπως όχι;

Τι κρύβεται πίσω από τον μύθο του Αδάμ και της Εύας;

Όλα άρχισαν δισεκατομμύρια χρόνια πριν , όταν ο Θεός αποφάσισε πως πρέπει να δημιουργήσει κάτι ακόμα πιο τέλειο από την Γη και τα ζώα. Έτσι έφτιαξε τον άνθρωπο , έναν άνδρα που τον ονόμασε Αδάμ. Όμως ο Αδάμ έπληττε από την μοναξιά και έτσι ζήτησε από τον Θεό παρέα , και αυτός κόβοντας ένα κομμάτι από το πλευρό του, δημιούργησε την Ευ..

ΣΤΟΠ.

Ωραία όλα αυτά. Τα ξέρουμε από το δημοτικό και εκεί γύρω στην Δευτέρα Γυμνασίου καταλήξαμε στο συμπέρασμα πως όόόόλο αυτό είναι μύθος (Ζητώ ταπεινά συγνώμη σε όσους μόλις είδαν έναν κόσμο να γκρεμίζεται μπροστά τους).

Τι πρέπει να πούμε όμως σε όλους αυτούς που για οποιοδήποτε λόγο δε πιστεύουν σε κανέναν θεό; Ή ακόμα καλύτερα , πως συνδέετε το ευτυχές ζεύγος με την σημερινή πραγματικότητα;

Λοιπόν, αρχίζω! Ο κάθε άνθρωπος είναι ένα κομμάτι παζλ (προσοχή! Ένα κομμάτι παζλ). Τίποτα παραπάνω και τίποτα λιγότερο! Όμως ποιος είναι ο σκοπός ενός παζλ (προσοχή! Ενός ολόκληρου παζλ) ; Δεν έχει κανένα ιδιαίτερο νόημα στη ζωή , απλά το φτιάχνεις , το δημιουργείς και μετά θαυμάζεις τον κόπο σου και την εικόνα που αυτό σχηματίζει. Τώρα ας φανταστούμε πως η κάθε εισδοχή και εξοχή του κομματιού είναι οι διαφορετικές πλευρές του κάθε ανθρώπου. Όπως ακριβώς και στο παζλ , οι άνθρωποι ψάχνουν απεγνωσμένα να βρουν τα διπλανά τους κομμάτια , αυτά που θα ταιριάζουν απόλυτα. Βέβαια , ως απόλυτα εγωιστικό ων ο άνθρωπος έψαξε να βρει το κομμάτι εκείνο που θα συμπλήρωνε κάθε του γωνιά. Ακόμα το ψάχνει.

Εσύ , όμως , που διαβάζεις αυτές τις σειρές σκέψου λίγο καλύτερα. Ακόμα και αν βρεθεί αυτό το κομμάτι , αυτό που θα μας συμπληρώνει απόλυτα , το άλλο μας μισό βρε παιδί μου , δεν θα θες και κάτι άλλο;

Σκεφτόμουν ,λοιπόν, πάντα με βάση τις προσωπικές μου εμπειρίες , πως είναι απίστευτα ανώφελο να ψάχνεις αυτόν/ή που θα ξέρει πώς να σου φτιάξει την διάθεση , να σου λύσει το πρόβλημα σου και να σου δώσει συμβουλές. Υπάρχουν διαφορετικά κομμάτια κάθε φορά , φίλους τους λένε , που θα συμπληρώσουν κυριολεκτικά τα κενά σου. Υπάρχει αυτός ο ένας και μοναδικός φίλος που θα σε κάνει να χαμογελάς , ένας άλλος θα σε βάζει στη θέση σου και ένας τρίτος τύπος φίλου θα σε κάνει να φανερώνεις την πιο τρελή πλευρά σου. Όμως ένα κομμάτι παζλ έχει τέσσερις πλευρές έτσι; Την πλευρά αυτή θα την καταλάβει ο φίλος αυτός που θα σε βάζει στην διαδικασία να σκεφτείς!

Μην σκέφτεσαι πως πρέπει να έχεις μόνο τέσσερις φίλους για να νιώθεις ολοκληρωμένος άνθρωπος , όχι είναι λάθος. Οι άνθρωποι δεν είναι τέλειοι (ας μη ξεχνάμε πως του Αδάμ , προγόνου μας , του λείπει το πλευρό, έτσι;) οπότε χρειάζονται πολλοί για να συμπληρωθεί η τέλεια εικόνα μας. Άλλωστε , όσο και αν θέλω να πιστεύω το αντίθετο , οι άνθρωποι είμαστε πρώτα μια εικόνα και μετά όλα τα άλλα.

Α να μη ξεχάσω! Θα αναρωτιέστε τι συμβαίνει με το παζλ όταν ένα κομμάτι χάνεται , είτε γιατί το επέλεξες εσύ, είτε επειδή το ίδιο θεωρεί πως ταιριάζει σε κάποια άλλη εικόνα. Τότε το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να ζωγραφίσεις ένα δικό σου κομμάτι το οποίο ταιριάζει σε σένα περισσότερο. Άλλωστε για να γίνει αυτός ο διαχωρισμός σημαίνει πως τα δεσμά είχαν αρχίσει ήδη  να φθείρονται και έτσι η εικόνα είχε ήδη χαλάσει!

Είναι τόσο δύσκολο να υπάρξει μια φιλία. Το μυστικό σε αυτή την «διαδικασία» είναι να υπάρχει ένας θύτης και ένα θύμα. Με την μόνη διαφορά πως και οι δυο θα έχουν επίγνωση της θέσης τους και θα είναι απόλυτα ευχαριστημένοι με τους ρόλους τους. Ας μη ξεχνάμε πως η ζωή είναι μια μεγαλειώδης παράσταση και ένα συνεχές κυνηγητό θηρίων!

 

Όμως….

Προσοχή! Ακόμα και στον μύθο υπήρχε το φίδι που ξελόγιασε την Εύα!

Mε πολύ αγάπη, Στέλλα

Συνέντευξη σε ένα σπασμένο κομμάτι φωτιάς

Παίζω πάλι με τις λέξεις. Τρελή λοταρία που ανακατεύει κομμάτια χαρτιού και τις βάζει στην σωστή (;) σειρά. Ανάκατες σκέψεις , μπερδεμένα μυαλά, αιματηρές σιωπές. Ποιες είναι οι πέντε λέξεις που σε σκοτώνουν; Διψάς για δόξα , ζεις για σένα , σκοτώνεις για την επιτυχία , σνηφάρεις την αποδοχή και πεθαίνεις για την ευτυχία. Χορεύεις σε μια άδεια σκηνή , με κλειστά τα μάτια και την ψυχή δεμένη. Ακούς τον ήχο που πηγάζει από το σώμα σου και χτυπάς με δύναμη τα πόδια σου. Η ζωή σου ταράζεται. Τα μάτια σου είναι ακόμα κλειστά και το βλέμμα σου σε ακολουθεί στον τρελό χορό σου. Σε βλέπει από ψηλά και πονάει. Πονάει με τον πόνο σου και προσπαθεί μάταια να σε σταματήσει. Δεν μπορεί. Κανείς δεν μπορεί να σταματήσει αυτή την μελωδία , κανείς δεν μπορεί να εμποδίσει τον πόνο ψυχής. Βλέπεις τον εαυτό σου να πηδά στον αέρα και παγώνεις. Βλέπεις τα χαρακτηριστικά του προσώπου σου να αλλάζουν , να παίρνουν παράξενες μορφές , πρόσωπα αγγελικά , διαβολικά . Και ξαφνικά πέφτεις. Ακούς το ίδιο σου το κορμί να σπάει σε χίλια κομμάτια και μετά να μαζεύετε ,να γίνεται μια άμορφη μάζα , να ακουμπά στον τοίχο. Το νιώθεις να τραντάζεται και βλέπεις τα σκούρα νερά να πάλλονται. Το εγώ σου γίνεται σώμα σου , η καρδιά σου γίνεται μυαλό και η όραση , ανάσα σου. Δε ζεις πια εδώ. Δε ζεις πουθενά. Το κάθε σου κομμάτι χορεύει ένα διαφορετικό μέρος του ίδιου τραγουδιού , αδυνατεί να συγχρονιστεί. Παλεύεις με τα πέπλα σου και μπλέκεσαι στα χρώματα τους , μυρίζοντας το άρωμα σκότους που αναδίδουν. Τρέλα , ζητάς πίσω τα χαμένα εγώ σου και γυρνάς στον άδειο εαυτό σου , άδειος , πάλι. Ξανά απ’ την αρχή. Χωρίς νόημα.

Τίποτα δε θα άλλαζα.

Μαύρες σκιές τα όνειρά μου , φλογερές οι σκέψεις μου , ανεπίτρεπτα τα θέλω μου. Μαστίγια τα χέρια  που ορμούν σε εμένα. Ασυγκράτητοι παλμοί χτυπούν στην πλάτη  μου και ταλαντεύομαι στο μυαλό και στην καρδιά. Τι είναι λάθος , τι σωστό; Θέλω να σε κάνω να με πιστέψεις. Βλέπω στη φαντασία μου τα χέρια σου να αγγίζουν τα ηχεία του μυαλού μου και συ να καταλαβαίνεις. Σύνδεση τιτάνων που καιν τα κύματα και μουσκεύουν την θάλασσα. Πες το. Δυο λέξεις , έξι γράμματα. Πες το. Καινούργιες Πυθίες γεννιούνται και μιλούν μέσα στους καπνούς των καμένων σωμάτων.

Τι λες ; Θα τραβήξεις τον κλήρο σου; 

Στέλλα

Το offside

Με αφορμή σκέψεις που με έκαναν να ξυπνήσω στις 4 το χάραμα, 

  αποφάσισα να γράψω αυτό εδώ το "άρθρο".      
Ως κορίτσι που ασχολούμαι με το ποδόσφαιρο,
έχω δεχτεί πολλές κακόβουλες κριτικές από άτομα και των δύο φύλων.
Πολλές φορές με χαρακτήρισαν με κοσμητικά επίθετα όπως άσχετη,ανίδεη και άλλα τέτοια ωραία..
Οι περισσότεροι,για να πιστέψουν ότι ασχολούμαι με το ποδόσφαιρο
με ρωτούσαν διάφορα πράματα,    

π.χ. ενδεκάδες ομάδων,ονόματα παικτών και άλλα συναφή,
αυτό που μου ζητούσαν όμως σε ποσοστό σχεδόν 90%
ήταν να δώσω τον ορισμό του offside.    
Αρχικά,έδινα σημασία και ανέλυα το offside,
συλλέγοντας πληροφορίες από πηγές δεξιά και αριστερά,
για να μην ξεχάσω και την παραμικρή λεπτομέρια.
Με τον καιρό όμως κατάλαβα,πως έχανα άδικα το χρόνο μου,

 με το να ασχολούμαι με ανθρώπους που είχαν μόνο σκοπό να με μειώσουν.
Πολλοί από όσους με ρωτούσαν, δεν γνώριζαν καν    
ότι ο παίκτης της επιτιθέμενης ομάδας πρέπει να καλύπτεται απο δύο παίκτες της αμυνόμενης.
Ύστερα από έντονο προβληματισμό λοιπόν,     
διερωτήθηκα ποιός είναι ο πραγματικός λόγος που οι γυναίκες δεν γνωρίζουν τι ειναι το offside.
Φταίει η "φύση" τους;;Και αν ναι,τότε γιατί υπάρχουν γυναίκες που το καταλαβαίνουν;
Ή μηπως φταίνε οι άνδρες που προσπαθούν να το εξηγήσουν,
χωρίς οι ίδιοι να ξερουν τι ειναι;;;;   
Ίσως να φταίει και το γεγονός ότι δε θέλουν να το εξηγήσουν.....
Κατέληξα στο συμπέρασμα λοιπόν,πως η απάντηση εξαρτάται απο την κάθε περίπτωση ξεχωριστά.
Σίγουρα υπάρχουν γυναίκες οι οποίες δεν έχουν ασχοληθεί ποτέ με ποδόσφαιρο,
και δεν θέλουν κιόλας,     
οπότε οσο και να το εξηγείς ειναι άδικος κόπος. 
Από την άλλη πάλι,αν οι άνδρες ηθελαν να εξηγησουν την έννοια
σε κάποια που ενδιαφέρεται,    
θα το πετύχαιναν ευκολότερα με δυο λόγια γύρω από το offside,
παρά με παραδείγματα για μαγαζιά παπουτσιών...
Αυτά τα λίγα από μένα,   

Με αγάπη   
Μέλια  

Υ.Γ.Δεν είμαι φεμινίστρια, 
λογικά σκεπτόμενος άνθρωπος είμαι..