Η τελευταία φορά -Eγώ και εγώ

  Για ακόμα μια φορά είπα στον εαυτό μου πως είναι η τελευταία φορά που αφήνω τα συναισθήματα μου να με κυριεύσουν. Ακόμα μια φορά με απογοήτευσα. Είναι πολύ δύσκολο να τιθασεύσεις το μυαλό σου και την καρδιά σου , να προστάξεις τον ίδιο σου τον εαυτό να μην νιώθει.

 Και τώρα είναι η στιγμή που το υποσυνείδητό μου εμφανίζει τον δεύτερο –ίσως και τρίτο- μου εαυτό  και αποφασίζει να πιάσει κουβέντα με την πρώτη Στέλλα

-Γιατί να μην θες να νιώθεις Στέλλα; Τι σου έχουν κάνει τα συναισθήματα σου;

-Τι μου έχουν κάνει; Έχουν έρθει τις χειρότερες στιγμές και μου έχουν στερήσει την ζωή μου για πολλές μέρες. Με έκαναν να μην μπορώ να κοιμηθώ.

-Μην είσαι χαζή , δεν φταινε τα συναισθήματα σου αλλά εσύ.

-Δεν φταίω εγώ! Εσύ φταις! Και θες να ακούσεις και το γιατί; Πολύ απλά αυτό συμβαίνει διότι κάθε φορά που κάτι γίνεται στην ζωή μου εμφανίζεσαι ΕΣΥ και με κάνεις να μιλάω μαζί σου! Και πως γίνεται πάντα μα πάντα να με τονίζεις τα αρνητικά σημεία της υπόθεσης; ‘Με κοίταξε’ σου λέω ‘Σκάσε μωρή’ μου λες εσύ. ‘Κάτι δεν πάει καλά’ λέω εγώ ‘Όντως δεν σε θέλουν στην παρέα’ απαντάς εσύ. Σου φτάνουν αυτά ή θες και άλλα;

-Επειδή εσύ είσαι ευαίσθητη και στεναχωριέσαι με το παραμικρό δεν συμβαίνει κάτι με εμένα , εσύ είσαι η προβληματική. Και στο κάτω κάτω εσύ με ανασύρεις από το μυαλό σου όποτε είσαι σε «συναισθηματισμό»

-Όχι εντάξει σε αυτό έχεις δίκιο. Μόνο σε αυτό όμως , να μην πάρουν και τα μυαλά σου αέρα . Και το ότι σε φωνάζω κάθε φορά σημαίνει πως εσύ πρέπει να έρχεσαι;

-Δεν σε πιάνω πουθενά. Τι έγινε αυτή την φορά θα μου πεις;

-Δεν ξέρω;

-Πάλι για ηλιθιότητες με τράβηξες από τον λήθαργό μου δηλαδή;

-Ηλιθιότητες τα συναισθήματα σου ; Τα δικά μου συναισθήματα;

-Έχεις σκεφτεί ποτέ πως είσαι τυχερή που νιώθεις; Που έχεις ερωτευτεί και έχεις λατρέψει , που έχεις δίπλα σου ανθρώπους που σε αγαπούν ;

-Με αγαπούν;

-Αν δεν σε αγαπούσαν δεν θα ήταν εδώ με τον τρόπο που είναι. Δεν είσαι χαζή , το ξέρεις ότι σε αγαπούν απλά θες να κλαίγεσαι. Είσαι αχάριστη.

-Καληνύχτα.

-Ε βέβαια πάντα αυτό κάνεις. Γυρνάς την πλάτη.

-Όχι απλά σε διώχνω. Τώρα ξέρω πως δεν είμαι μόνη μου. Έχω τους ανθρώπους μου να μου κρατούν συντροφιά.

-Και γω τι θα γίνω;

-Μπορείς να σώσεις κάποια άλλη απελπισμένη ψυχή. Σε ευχαριστώ. Χάρηκα που με γνώρισα αλλά ήταν η τελευταία φορά.


Στέλλα

Back To School!

 Και κάπως έτσι φτάσαμε ένα βήμα πριν το άνοιγμα των σχολείων. Για όσους δεν ξέρουν , «σχολείο» είναι ένα μεγάλο κτήριο –συνήθως- με πολλά παιδιά να περιπλανούνται στην μεγάλη αυλή και να αποκαλούν ο ένας τον άλλον «μαλάκα». Στο εσωτερικό υπάρχουν θρανία, καρέκλες , πίνακες και βιβλία. Για αυτό το τελευταίο δεν παίρνω και όρκο για την φετινή χρονιά. Επίσης υπάρχουν και κάτι τύποι που δηλώνουν έξυπνοι και μορφωμένοι και συστήνονται ως ‘καθηγητές’.

Α κατάλαβες τι εννοώ! Χαίρομαι!

Ναι και ‘γω δεν κατάλαβα πότε έκλεισαν και πότε ανοίγουν αυτές οι χαρούμενες ημιφυλακές .

Από την μια , ειδικά φέτος το σχολείο θα είναι χάσιμο χρόνου και θα εμποδίζει το διάβασμά μας όμως από την άλλη που θα βλέπω εγώ τους φίλους μου αν δεν πηγαίνω σχολείο;

Σε καμία περίπτωση δεν θα αρχίσω να αναλύω αν είναι καλό ή κακό το σχολείο!

Αυτό που ξέρω είναι πως θα μπορούσαν απλά να το κάνουν 2 ώρες αργότερα. Ποιος σώφρον άνθρωπος αποφασίζει να ξεκινήσει την μέρα του από τις 7 (Ξύπνημα- ετοιμασία- έναρξη μαθήματος από τις 8) ; Ας πηγαίναμε σχολείο στις 10 , άντε στις 9 επειδή είμαι καλός άνθρωπος δηλαδή.

Το ρεζουμέ είναι πως δεν θέλω να ανοίξουν τα σχολεία γιατί ήδη έχω εξαντληθεί από τους ρυθμούς τις 3^ης Λυκείου , δεν θέλω να ξυπνάω από τις 7 και να αγχώνομαι αν θα προλάβω να ανέβω μέχρι εκεί πάνω.

Και φυσικά θα έχω τον κάθε άκυρο καθηγητή να μου επιβάλει να διαβάζω καλλιτεχνικά , θρησκευτικά , οικιακή οικονομία κτλ κτλ κτλ .

Α να μην ξεχάσω! Για όλους εσάς που περάσατε στο πανεπιστήμιο και κάνετε φοιτητική ζωή ένα έχω να πω!

«Εκεί που είστε έρχομαι» -να άλλαξα λίγο την παροιμία-

Φιλάκια πολλά! Καλά να περνάμε και καλή αρχή σε όλους μας!

Στέλλα