Σάτιρα στη Σάτιρα

 Ράδιο Αρβύλα

Παιδιά , έφηβοι , γονείς , παππούδες ! όλοι καρφωμένοι στους δέκτες μας για να παρακολουθήσουμε άλλη μια εκπομπή του Κανάκη and Friends. Και προσπαθώ να καταλάβω το γιατί. Θεωρώ το χιούμορ του κεντρικού παρουσιαστή κρύο και η επανάληψη αυτού το κάνει και πολύ κουραστικό. Να φαντασθείτε πιο πολύ γελάω με τα ανέκδοτα του Στάθη! Η επανάληψη , το πιπίλισμα του μυαλού με φράσεις όπως «Τυχαίο ; Δεν νομίζω» με κάνουν να πιστεύω πως οι νέοι έχουν χάσει πια κάθε αίσθηση του ωραίου! Συμφωνώ πως κάποια πράγματα που αναφέρονται στην εκπομπή είναι όντως αστεία και δεν σας κρύβω πως την πρώτη φορά γελάω , τη δεύτερη απλά χαμογελάω , την τρίτη κουράζομαι και τέλος κλείνω την τηλεόραση. Ένα ακόμη γεγονός που με ξενίζει είναι το ότι δεν «φαίνονται» όλοι οι συντελεστές Ένας floor manager αναδεικνύεται περισσότερο από τον Σερβετά (που κατ ‘εμε είναι ο πιο αυθεντικός εκεί μέσα) τον Στάθη και τον Χρήστο. Τα βίντεο που δημιουργούν μόνοι τους τα χωρίζω σε δύο κατηγορίες Α)ξεκαρδιστικά και Β)αδιάφορα. Παρόλα αυτά πιστεύω πως είναι μια παρηγοριά για τον έλληνα να ξέρει πως υπάρχουν τηλεοπτικοί φορείς που τον «στηρίζουν»

Λάκης Λαζόπουλος/Αλ τσαντίρι

Μια εκπομπή που με βγάζει (μεταφορικά πάντα) από τα ρούχα μου! Ίσως γιατί την παρακολουθεί μανιωδώς η μαμά μου , ίσως και για άλλους λόγους! Αρχικά νιώθω από το μέρος του κ.Λαζόπουλου μια ψευτιά , μια ειρωνεία , κάτι που μπορεί να το βγάζει μόνο σε μένα. Βλέποντας τον να μιλάει και να σατιρίζει πρόσωπα νιώθω πως «κοροϊδεύει» τους ανθρώπους αυτούς και κοροϊδεύει και μένα γιατί αμέσως μετά την εκπομπή του θα πάει να κάνει παρέα με αυτούς τους ανθρώπους! Η εμμονή του με συγκεκριμένα πρόσωπα με κουράζει , μου βγάζει ένα προσωπικό κενό. ‘ Δεν νιώθω καλά με μένα ας θάψω κάποιον άλλον’ Ευτυχώς όμως που υπάρχουν άνθρωποι σαν την Ελένη Γερασιμίδου που κάνουν κάποιες εμφανίσεις και μας φτιάχνουν το κέφι !

Επίσης ο κ.Λαζόπουλος έχει μουσικό γούστο που συνυπάρχει με το δικό μου και έτσι παρακολουθώ το τελευταίο μέρος , όπως το αποκαλεί ,της εκπομπής του ανάλογα με τον καλλιτέχνη που φιλοξενεί.

Πολύ κακία έτσι ; όμως και αυτές οι σατιρικές εκπομπές κακία δεν βγάζουν;; Θα μου πεις «όχι , σάτιρα κάνουν» και θα σου απαντήσω «ο καθένας έχει προσωπικές απόψεις»

Στέλλα

Κάτι και για την τέχνη !

Εγώ και η Μέλια σας προτείνουμε από 5 αγαπημένα τραγούδια μας και 5 αγαπημένες μας ταινίες ! Λέτε να έχουμε κοινά γούστα;;;

ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

Στέλλα :

Trouble – Coldplay

Heartless-The Fray

Stop and stare- One republic

Kryptonite-3 doors down

Δεν μπορώ-Αλκίνοος Ιωαννίδης

Μέλια :

kemal-raining -pleasure

toi+moi gregoire ft katerine augoustakis

losing my religion- R.E.M

Κακές συνήθειες-Μιλτιάδης Πασχαλίδης

Senorita- james

ΤΑΙΝΙΕΣ

Στέλλα :

Requiem for a dream

Step up (1,2,3)

Extraordinary Measures

Billy Elliot

To Άρωμα

Μέλια :

V for vendetta

The day after tomorrow

Orphan

Déjà vu

Illuminati: angels & demons

Have fun!!!!

Στέλλα & Μέλια

10 τρόποι να καλοπερνάς !

10 τρόποι να περνάς καλά με την παρέα σου

Σίγουρα έχεις παρέα, σίγουρα θες να περνάς καλά , σίγουρα έχεις παραπάνω από 10 τρόπους να περνάς καλά με τους φίλους σου! Όμως ίσως το παρακάτω ΤΟΡ 10 να σας δώσει καινούργιες «καμένες» ιδέες.

Have fun ;)

1^ον  μαζευτείτε σε κάποιο σπίτι και δείτε κάποιο θρίλερ!

*Εγγυημένο γέλιο*

2^ον πηγαίνατε στα Goodies και κάντε πανικό με τις πατάτες

*κανείς δεν σας λέει τίποτα , εκτός αν συναντήσετε καμία ενοχλητική γρια*

3^ον μια βόλτα στο Λούνα Παρκ τώρα τα καρναβάλια είναι σίγουρα τέλεια!

*τσίριξε στην μπαλαρίνα και στο ταψί δεν θα πάθεις τίποτα*

4^ον κάνε το «τραπέζι» στους φίλους και παίξτε ‘Κάτι Ψήνεται’

*μακριά από δηλητήρια , φωτιές κτλ.*

5^ον πάρτε ένα μπαλόνι Ίλιον και ρουφηξτεεεεεεεε

*δεν έχω σχόλια μόνο «αχαχαχαχα»*

6^ον πηγαίνατε στο κοντινότερο πάρκο και κάντε κούνια

*τα παιδάκια θα σας κοιτάν παράξενα αλλά τι πειράζει;*

7^ον πείτε ένα «Γεια» σε κάποιον περαστικό , και στον επόμενο , και στον επόμενο

*πιστέψτε με μετά την 8^η χαιρετούρα θα συνηθίσετε*

΄8^ον παίξτε σι-μα-ρι-ο  , είστε ακόμα παιδία μην το ξεχνάτε

*σι μα ρι ο μα ρι ο  σι ντο ρε μι μακαρο μακαρο*

9^ον κάντε καμία φάρσα , δεν κάνει κακό !

*όχι κακόγουστες και κακοπροαίρετες ! Και κατά προτίμηση σε άτομα που να το ανέχονται !*

10^ον  διοργανώστε έναν διαγωνισμό τραγουδιού, χορού, τρέλας
*κάτι τέλος πάντων! Γίνεται κριτές και διαγωνιζόμενοι και αφήστε τα ταμπού στα reality shows*

Ο επικήδειος (χιουμοριστικό)

 Με αφορμή,τους βαθμούς που θα πάρουμε την Πέμπτη και επειδή δεν θέλω να τρέχω τελευταία στιγμή για να γράψω τον επικήδειο της μητέρας μου,σκέφτηκα να τον γράψω από τώρα!
''Ήταν τόσο γλυκιά,με φρόντιζε τόσο...Προσπαθούσα να την κάνω ευτυχισμένη,μα μερικές φορές δεν τα κατάφερνα..Ήταν τόσο περίφανη για τις αποδόσεις μου,μέχρι που τελίωσα το γυμνάσιο..'Ηταν βραδυ του Σεπτέμβρη (είχα ξεκινήσει την 1η λυκείου) όταν της δήλωσα πως μου αρέσει ένα αγόρι, που για αυτή δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις..ήταν το πρώτο πλήγμα..Παρ'όλα αυτά με τις καλές μου επιδώσεις κατάφερε να ξεπεράσει το σοκ! Φέτος όμως τα πράγματα χειροτέρεψαν..Το δεύτερο πλήγμα ήταν όταν της έδειξα ένα άλλο αγόρι που ''μου αρέσει'',αλλά μετά από αλλαγή 3.203 χρωμάτων έσφιξε τα δόντια και το κατάπιε..Χάρηκε και με την πρόκρισή μου στη δεύτερη φάση του μαθηματικού διαγωνισμού..Όμως το τελειωτικό χτύπημα ήρθε σήμερα μετά από την ανάγνωση των βαθμών μου και έπειτα από τα ντροπιαστικά σχόλια που άκουσε από τους καθηγητές μου για μένα..Πόσα να αντέξει πια η καρδία της μάνας??..Αντίο''

Υ.Γ.: Το πόστ αυτό είναι τελείως χιουμοριστηκό

Μέλια

Παρελθόν-Παρόν-Μέλλον

Θυμός , πόνος , αγάπη , κλάμα, αντοχή , αναπνοή ,συναίσθημα , μυαλό .

Λέξεις-νοήματα  που ποτέ δεν κατάλαβα και ούτε νομίζω πως θα κατανοήσω ποτέ !

Μα γιατί να θυμώνεις τι νόημα έχει ; Και στην τελική που χρησιμεύει ; Το μόνο που δίνει είναι πόνος . Και ο πόνος ; Που στον διάολο χρησιμεύει ; Ναι ναι ξέρω… ο πόνος με κάνει πιο δυνατή ! Και αν δεν θέλω να γίνω δυνατή ; αν θέλω να μείνω ευάλωτη ; Αν θέλω να είμαι αδύναμη ;;

 Κάποιος , κάποτε μου είχε πει «μείνε όπως είσαι , και ποτέ δεν θα πληγωθείς»…. Ήταν από τους πρώτους που με πλήγωσαν ...

Αυτή την στιγμή , σκέψεις κατακλύζουν το μυαλό μου , νέφος εικόνων παίρνουν οστά στο μυαλό μου .

Ακούγοντας τις πικρές κουβέντες , αμίλητη και όμως είχα πει τόσα πολλά . Το τέλος

Περπατώντας στην αμμουδιά κλαίγοντας δυνατά , σκηνή βγαλμένη από ταινία , κι όμως , το τέλος

Λύτρωση. Ναι αυτό ήταν λύτρωση.

Και μετά , μετά αποξένωση , μοναξιά , μαύρα κύματα που παρασέρνουν τα πάντα

Για άλλη μια φορά ο χρυσός εξαφανίστηκε την ώρα που τον άγγιζα.

Τελικά όμως η μοναξιά του σήμερα είναι ένας απλός τρόπος αντιμετώπισης του αύριο. Προσπαθώντας λοιπόν να ισορροπήσω στην σανίδα της εφηβείας , γραπώθηκα από την αγάπη . Αργότερα κατάλαβα την βλακεία που έκανα .

Για άλλη μια φορά οι σκέψεις και η μουσική μετατρέπουν τα δάκρυα σε κρύσταλλα που θα χαθούν πάλι στο άπειρο του γαλαξία.

Στέλλα

ο χρόνος

Πέρασε ο χρόνος και μαζί του πήρε όλες τις ωραίες αναμνήσεις...από σένα δηλαδή γιατί εγώ τις κρατάω σαν θησαυρό μου..Κάθε φορά που σε βλέπω μου φτίαχνεται η διάθεση και ας μη μιλάμε πια..Το χαμόγελό σου με κάνει ευτυχισμένη και ας μην το χαρίζεις σε εμένα..Το βλέμα σου μπορεί να με ζεστάνει την πιο κρύα μέρα του χειμώνα...Σε σκέφτομαι,μου λείπεις,σ'αγαπώ,λέξεις βαριές,όμως με νόημα..Ίσως φταίει ο εγωισμός μου,ίσως πάλι ο χαρακτήρας σου που δεν στις έχω πει..Όλα αυτά ακούγονται σαν ασυνάρτητες σκέψεις του μυαλού μου,που όμως για μένα βγάζουν τόσο νόημα..Συγνώμη που σπαταλάω το χρόνο σας με τις βλακίες μου,αλλά έπρεπε κάπου να τα πω,αν και ξέρω πως δεν οδηγεί πουθενά το να αραδιάζω τις σκέψεις μου σε ένα πλήθος αγνώστων...

Μέλια

H πτώση

Εκεί που πετούσα , δίπλα στους αγγέλους μου, εκεί που όμορφες μελωδίες ηχούσαν στα αυτιά μου , εκεί ακριβώς με χτύπησε ένας ασημένιος κεραυνός. Και άρχισε η πτώση. Έπεφτα και ένιωθα τα μαλλιά μου να ανεμίζουν μαστιγώνοντας το πρόσωπο μου. Οι μύες του προσώπου μου συστέλλονταν. Όχι από τον τρόμο , αλλά από την υπερένταση και την απελπισία. Το μυαλό άρχισε να καταλαβαίνει. Όλα ήταν ψέματα ! ή μήπως ιστορίες του νου μου ; Αν ισχύει το δεύτερο τότε ναι , έχω τεραστία φαντασία άρχισα να καταλαβαίνω λοιπόν τι είχε συμβεί στο περίπου . Είχα εξιδανικεύσει , πάλι , ναι πάλι , κάτι συνηθισμένο. Το είχα κάνει να μοιάζει ουρανός , ίσως γιατί το όνειρο μου είναι να πετάξω. Όμως δεν έδωσα σημασία στον νόμο της βαρύτητας και όπως είναι φυσικό….τώρα πέφτω. Το είχα κάνει να μοιάζει αστέρι γιατί από μικρή μου έλεγαν πως στα αστέρια βρίσκεται ο άνθρωπος που αγαπάω πιο πολύ στη ζωή μου. Δεν σκέφτηκα ποτέ πόσο μακριά και επικίνδυνα είναι για να τα φτάσω.

Αρχίζω να βλέπω , αν και κάπως θολά και γρήγορα , την γη να πλησιάζει. Σκέφτομαι. Το τέλος μου ; Αντίο λοιπόν.

Μα ειλικρινά τώρα τι μπούρδες λέω ; Και επειδή πέφτω; Τι και αν σε λίγο μπορεί να μην υπάρχω τι και αν ο ουρανός και τα άστρα απομακρύνονται; Αυτή η πτώση είναι μια μοναδική εμπειρία , δεν ξέρω αν θα την ξαναζήσω. Για αυτό αντί να σκέφτομαι τι με οδήγησε εδώ , θα προσπαθήσω να απολαύσω την δύναμη που εκπέμπει η φύση του ανθρώπου.

Και ποιος ξέρει ; ίσως κάτι μαγικό να με ανεβάσει πάλι ψηλά και αν όχι , σίγουρα θα προσγειωθώ στα δύο μου πόδια , ομαλά . Αυτό θα το καθορίσει η μοίρα μου , η οποία είναι φίλη μου και την επηρεάζω. Αντίο λοιπόν. Όχι για πάντα. Απλά για τώρα.


Στέλλα